Veel mensen aan de start, veel oude bekenden uit 2007 ook die nu allemaal heel erg jaloers staan te kijken of ze niet stiekem bij iemand in de kofferbak kunnen kruipen.
Elk afzonderlijk aardig en interessant genoeg om uren mee te praten, alleen hebben we maar een uurtje en moeten we daarin met iedereen praten.
Het scheelt wel, dat we voor de aardigheid eens veel te vroeg zijn. Kunnen we een beetje rond kijken en ons fijne onderdelenrekje aan iedereen laten zien.
Nadat wij ook belangstellend naar alle andere autootjes gekeken hebben, volgen de officiele plechtigheden. uiteraard compleet met uitvoerig afscheid nemen van diverse bedroefde dames. Dan gaat het hele convooi luid toeterend en veel te zwaar beladen door alle afscheidskadootjes eindelijk op weg, en ook het vakantiegevoel gaat eindelijk eens op volle kracht werken. africa, here we come!
Het autootje vindt het kennelijk ook erg leuk om eindelijk eens wat te mogen doen, want ze haalt trappelend van plezier vele collega's moeiteloos in. Na een verbazingwekkend wakkere rit arriveren we als een van de eerste 5 in de haven van Sete. De rest van de nacht wordt gevuld met vreugdebier, vreugdemuziek, vreugdebier, vreugdegesprekken en vreugdebier. De volgende morgen aanschouwen we een bonte verzameling van tweedehands bestelbussen en ontdekken we dat je in zo'n apparaat gemakkelijk een hele fietsenwinkel kwijt kunt en dan ook nog twee motorblokken en wat meubelen. Leuk om naar te kijken tussen de hoofdpijn door.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten