Bijna weg, bedankt iedereen!

Zo, nu zijn we echt bijna weg. Nog net even tijd om iedereen, die ons geholpen heeft, heel erg te bedanken.

Alle sponsors natuurlijk; maar ook al die mensen die niet in financiele of materiele zin hebben bijgedragen maar voor chauffeur gespeeld hebben, goede adviezen hadden, lekker gekookt hebben, geholpen hebben met boodschappen doen, hun gereedschap hebben uitgeleend, voor de kat gaan zorgen, hebben geholpen met tillen, voor ons gaan duimen en iedereen die ons volgt en succes heeft gewenst: Heel erg bedankt!

Vandaag voor de laatste keer uitgeslapen en even expres op mn bank wezen zitten. Daarna de satelliettelefoons opgehaald en de laatste dingetjes aan de auto gedaan. De versnellingsbakolie moest nog ververst en er zit nu een handig reserve-onderdelen-opberg-rekje onder de motorkap. Uiteraard tweedehands en aangeschaft voor het enorme bedrag van 1 euro 50.
We kunnen nu echt niets meer bedenken om nog te doen; het zal onderweg moeten blijken of het autootje zelf nog wat voor ons bedenkt :)

Begin van de avond gebruikt om alle spullen in de auto te laden. Het past best aardig, je kunt nog gewoon door de achterruit kijken en als je een willekeurige deur opendoet komt er helemaal niks vanzelf jubelend de auto uit springen. Stiekem moet dan wel mn tandenborstel er nog bij; die heb ik nog even nodig.

Nu een laatste keer in het eigen bedje, als het slapen tenminste een beetje lukt; de vakantiekriebels en een paar zenuwen houden een wedstrijdje wie me het best wakker kan houden. Morgenochtend om half 8 is het definitieve vertrek uit Delft, de echte officiele startceremonie in Tervuren is van 11 tot 1. Dus wie niks te doen heeft is van harte welkom!

Nieuwe APK, nieuwe banden, nieuwe probleempjes

Vrijdagmiddag was het dan zover: Zowel ik als Leen APK hadden even tijd voor de algemene periodieke keuring. Waarschijnlijk zijn we het team met de meest verse apk dit jaar ;)
Voor de meeste mensen schijnt dit nogal een zenuwslopend moment te zijn waar met angst en beven naartoe wordt geleefd, ik zal wel een van de weinigen zijn die dat niet zo goed begrijpt. Met een klein beetje moeite is je 2cv-tje probleemloos apk-proof te maken en bovendien zijn er nog heel wat mazen in de wet...

Mijn zelfvertrouwen blijkt ook weer terecht te zijn want de apk is geen enkel probleem, en we krijgen de complimenten van Leen: een degelijke, netjes gebouwde en goed afgewerkte rally-eend, waarin hij alle vertrouwen heeft.

Op de brug is te zien dat er een beetje olie langs het blok en de carterbescherming (erg mooi, vindt Leen) gelopen is. Dat was eerder nog niet het geval, de carterbescherming zit er tenslotte pas een week onder, en mijn achterdocht is in een klap wakker. Bij thuiskomst olie gepeild en meteen maar op alarmfase drie overgeschakeld: een nieuwe olielekkage!!

Nu volgt het standaardscenario bij olielekkage: alles schoonmaken, fan en rubberflap eraf en motor laten draaien in de hoop dat je kan zien waar de olie vandaan komt. Gelukkig duurt dat niet lang: het is de rechter-aansluiting van de oliekoeler. Heel vervelend allemaal, want oliekoelers zijn zeldzaam en als het schroefdraad verrot is moet het hele blok eruit. Tot mijn grote vreugde kan ik de wartels van de oliekoeler er ongeveer met de hand soepel uitdraaien!

Het rubbertje dat de oorzaak is van het lekken doet geen moeite om de zoektocht ingewikkeld te maken: het is rondom voorzien van duidelijk zichtbare scheuren. Stond nog net geen bordje bij met "hier ligt het aan!" Waren alle defecten maar zo makkelijk te vinden! Kapotte rubbertje en zijn linkerbroertje vervangen en alles weer in mekaar zetten was binnen een half uur weer geregeld.

Banden wisselen was hierdoor wel weer mislukt, en ging ook niet meer gebeuren aangezie de auto zaterdag is verhuisd naar Vijfhuizen zodat Richard de sponsorstickers kan aanbrengen en de radio inbouwen. Gelukkig heeft hij een kennis bereid gevonden om de banden om de "nieuwe" velgen te leggen zodat er inmiddels kan worden proefgereden op muziek met de nieuwe banden!

Vandaag toch weer "fijn" kunnen sleutelen!
Naast een aantal overgebleven lasklusjes om het autootje helemaal af te maken voor de APK was er nog de niet werkende benzinemeter...

Het metertje zelf was ok, uitgebreid getest. Het snoertje naar de kont van de eend was ook al goedgekeurd. Voor het weekend was er dan toch ineens een dood metertje, dus de aansluiting op de tank was de hoofdverdachte. Uitgebreid frutten resulteerde uiteindelijk in een stekkertje dat geheel los kwam van de tank. Nu zit de aansluiting bij een eend boven op de tank en onder de koets en dus eigenlijk klem en onbereikbaar. Normaal gesproken maak je dan de tank een beetje los, wijs je de persoon met de kleinste handjes als vrijwilliger aan en ben je binnen een kwartier klaar.

Door onze prachtige tankbeschermer is dat helaas niet meer zo makkelijk; die moet er eerst af om ook maar in de buurt te komen van de bewuste boutjes. Dit alles uitgesteld en een beetje vergeten, tot vanmiddag dus. Na een hoop boutjes hing de tank zo los dat er ingeplugd en gemeten kon worden; zonder enig resultaat. Of eigenlijk met als resultaat dat het duidelijk werd dat het probleem dieper zat.

Het valt niet mee om een boordevolle tank zonder morsen onder een eend uit te sleutelen! Na nog een kwartier kutten met uiteraard geheel vastgerotte slangenklemmen en meer boutjes stonk alles naar benzine en lag de tank naast de auto. Nog meer meten wees uit, dat het toch echt de vlotter moest zijn. Er was iets gebroken dat helemaal niet kan breken, lekker raadselachtig maar in elk geval wel duidelijk. Het geheel in een steeds groter wordende plas benzine maar weer inelkaar gezet met een nieuwe vlotter dr in en teruggschroefd. 

Contact aan, weer niks! Gelukkig hoefden de beschermplaat en de tank niet weer helemaal los, alleen de aardedraad moest even opnieuw en beter worden vastgemaakt. Fijn ook dat je daar zo goed bij kunt.....
Banden wisselen is er dus een beetje bij ingeschoten, moet vrijdag dan maar.

De laatste dagen van de eerste fase!

Inmiddels is de auto zo goed als klaar, en kan ik mijn aandacht richten op de overige voorbereidingen, die er tot nu toe een beetje bij ingeschoten zijn. Een weblogje maken bijvoorbeeld ;)

Voorlopig is het vooral bedenken wat er nou allemaal precies voorbereid moet worden, proberen te herinneren wat er de vorige keer handig was of beter kon, ervaringen en tips van anderen doornemen en intussen nog gewoon werken en het normale leven leven. Stress is er nog niet, het zal in de laatste dagen wel komen samen met de ontdekking dat er uiteraard toch weer vanalles vergeten is.

Gelukkig is de auto wel veel eerder klaar dan in 2007; dat scheelt een hoop, maar geeft ook wel een beetje een leeg gevoel alsof ik nu eigenlijk heel hard aan het sleutelen zou moeten zijn...